روز جایش را به شب میدهد و شب جایش را به صبح چرخ روزگار من با سرعت میچرخد بی انکه توجهی به سرگیجه هایم داشته باشد نام روز های یکنواختمان رو گذاشته ایم زندگی و نام این دوران کسالت بار را زندگی! هیچ وقت دلم نمیخواست زمان را به عقب برگردانم چون میدانستم باز به همین روز ها میرسم و تجربه دوباره این روز ها یعنی عذاب! آینده ام در این روز ها رقم میخورد و من متحیر از اینده ای که هیچ برنامه ای برایش ندارم و ان را به دست تقدیر سپرده ام مگر اینهمه تلاش کردم آنی شد که میخواستم؟بگذار هر چه میخواهد بشود،اصلا هر چه باداباد! کاش میشد زندگی یک دکمه توقف داشت،نه اینکه برای ه

کنکور کنکور که میگفتن ای بود؟ همچین چندان سخت هم که نبود،نه اینکه خرخونی کرده باشم ها نه کلا سه روز درس خوندم! اما اکثر سوالهارو میتونستم راحت جواب بدم حالا خداکنه دانشگاه دولتی بتونم قبول شم و ضایع نشم :| از بیکاری شدید در حال مرگم خیر سرم قرار بود که تابستون و بترکونم!قعلا که تابستون منو ترکونده!:| یسری کتاب هست که میخوام بخونمشون یسری فیلم هم هست که باید ببینم ورزش هم که کلا پر! هیچکس باورش نمیشه من روزی پنج ساعت تمرین میکردم! یکی از خوبی های این وبلاگ اینه کمتر کسی بهش سر میزنه و من میتونم راحت باشم:)) طراحی سایت و باید دوباره شروع کنم خلاصه در امدزاست

دو عدد خبر مهم موجود است! اولین خبر اینکه دانشگاه دولتی قبول شدم رشت!جاهای دیگه هم قبول شدم اما چون این اولویتش بالاتر بود البته نه واسه من واسه مامان اینا مجبورم اینو برم! پس اینجانب از مهر دانشجو میشم وتوقع دارم روز دانشجو و روز مهندس و بهم تبریک بگن و خب خبر دوم اینکه دیگه بیکار نیستم و روزای فرد از ساعت هفت و نیم صبح تا یک ربع به هشت شب استخرم،در نقش ناجی یا همون شلغم استخر البته یه خبر دیگه هست که هنوز عملی نشده اما حالا مینویسم تابعد یادم نره! سه ماه دیگه میرم کلاس اموزش رانندگی ثبت نام میکنم تا دیگه گواهیناممو بگیرم و ماشین و بکوبم به در و دیوار!ال